Lt. Basil "Bunny" Harvey Austin

Basil Harvey Austin urodził się 8 kwietnia 1913 roku w Slinfold w Sussex w Anglii. Po przeprowadzce wraz z rodzicami do miejscowości Bexhill on Sea gdzie uczył się w Harewood Preparatory School. Po ukończeniu edukacji rozpoczął służbę jako kadet w Metropolitan Police Force w Brighton. W 1935 roku został przeniesiony do Palestyny gdzie służył do roku 1942 w Policji palestyńskiej. Podczas powrotu do Wielkiej Brytanii statek na którym płynął został storpedowany, Austin został uratowany i w maju 1842 roku trafił do Durbanu. Po krótkiej rekonwalescencji zaciągnął się ochotniczo do Południowoafrykańskich Sił Powietrznych (SAAF) aby po podstawowym przeszkoleniu lotniczym zostać przyjętym na kurs radiooperatorów/ strzelców pokładowych. W lutym 1943r ukończył kurs radiooperatorów w 64 Air School a dwa miesiące później w 44 Air School w Grahamstown odbył przeszkolenie strzelca pokładowego. W listopadzie 1942 dostał przydział do 28 Dywizjonu Transportowego latającego samolotami DC3 Dakota i zajmującego się dostawami sprzętu, zaopatrzenia i żołnierzy z RPA na front w Północnej Afryce. Kiedy rozpoczęło się formowanie 31 Dywizjonu Bombowego dostał przydział do Jednostki Treningu Operacyjnego w Lydda w Palestynie gdzie przeszedł gruntowne przeszkolenie jako członek załogi ciężkich bombowców B-24 Liberator. W czerwcu 1944 wszedł w skład załogi Capt. van Eyssena. B.H. Austin wkrótce zdobył reputację znakomitego radiooperatora oraz niezłego strzelca obsługującego pokładowe browningi. Wraz ze swoją załogą wziął udział w szeregu trudnych misji bombardując czeski i rumuńskie rafinerie. Szczególnie niebezpiecznymi operacjami były zadania polegające na minowaniu drogi wodnej na Dunaju, którą Niemcy używali do transportu paliw z rumuńskich pól naftowych. W sierpniu 1944 bazujący w Fogii 31 Dywizjon otrzymał rozkaz wykonania operacji zrzutu zaopatrzenia dla walczącej Warszawy. Lot zakończył się dla załogi Austina zestrzeleniem w rejonie zrzutu prawdopodobnie przez artylerię sowiecką. Austin po skoku ze spadochronem trafił z pomocą partyzantów AK do prowadzonego przez zakonnice sierocińca pod Aleksandrowem. Przechowany w łóżku małej dziewczynki o imieniu Urszula uniknął aresztowania przez Niemców a następnej nocy został przeprowadzony za linię frontu do Rosjan. Brutalnie przesłuchiwany przez czerwonoarmistów po niekończącej się podróży przez Moskwę do Odessy został repatriowany i powrócił do Południowej Afryki. W maju 1947r. pojął za żonę Susan Naude, córkę prominentnej rodziny z Pietersburga. Po wojnie podjął pracę w administracji rządowej w Pretorii, nie mógł jednak uwolnić się od wspomnień związanych z tragicznymi przeżyciami w Polsce. Obsesyjnie rozmyślał jak pomóc znajdującym się w komunistycznej Polsce Urszuli i Janniemu – partyzantowi z AK, który przeprowadził go przez linię frontu. Używając wszystkich dostępnych sposobów przy pomocy m.in. polskiego wywiadu związanego z Rządem na Uchodźctwie otrzymał adres w Warszawie pod którym mieszkał Jannie. 11 stycznia 1958r. Austin wyruszył w sentymentalną podróż do Warszawy. Po wielu przygodach odnalazł zarówno Janniego jak i Urszulę. Odwiedził również groby swoich przyjaciół z 31 Dywizjonu pochowanych na Cmentarzu Wojskowym na Rakowicach w Krakowie. Ponieważ Urszula podjęła decyzję o ucieczce na Zachód, Austin używając fałszywych dokumentów pomógł jej przekroczyć „Żelazną Kurtynę” i dotrzeć do Francji. On sam powrócił do Południowej Afryki w marcu 1958r. Póżniejszy okres życia „Bunny’ego” Austina to zmaganie się z problemami codzienności nieobce weteranom II WŚ. Zmarł 23 czerwca 1977r. Historię ostatniego, tragicznego lotu nad Warszawę oraz powojenną eskapadę przez Żelazną Kurtynę i ucieczkę na Zachód opisał "Bunny" Austin w wydanej początkiem lat 60 książce p.t. "Urszula". Można ją kupić na aukcjach internetowych, planowane jest także jej polskie wydanie.

Lt. B.H. Austin